BB, een duistere passagier die naar het licht wil

Over Zij die Heelt gesproken, de ‘Clanmoeder’ die in augustus haar wijsheden aan ons kwijt wil…
Ik kom net van een ‘helende vrouw’ die kan lezen en schrijven met bioresonantie om te achterhalen wat die gekke plek op mijn kuit daar doet, blijk ik een dijk van een Borreliabemetting te hebben. Nee, geen Lyme. Gelukkig niet. Maar deze ‘Borrelia Japonica’ kan er ook wat van. De ziekte van Lyme verspreidt-ie niet, maar tal van verwante klachten kan-ie wel veroorzaken. Een lastige parasiet in mijn lijf. Werk aan de winkel.
Dat-ie mij te pakken wist te nemen verbaasde me in eerste instantie. Ik voel me de laatste maanden namelijk zo gezond en schoon als een vis in het water. Onbelast, noemde een vriendin me toen ze me na een poosje weer zag. Dat herken ik wel. Ik heb dit voorjaar namelijk ontdekt, dat ik moeite heb met het verteren van granen. Na jaren van buikpijn en vermoeidheid en zoektochten binnen diverse disciplines en tussen mijn oren, blijk is als rechtgeaarde bakkersdochter niet tegen brood te kunnen. Wat een flauwe speling van het lot. Ik ben nota bene opgegroeid met het verhaal dat mijn opoe, als het erover ging wat haar zonen voor de kost zouden gaan doen, tegen ze zei: ‘Brood en kleren hebben de mensen altijd nodig.’ De helft van de zes jongens werd dan ook kleermaker, de andere helft bakker, onder wie mijn vader. Broodgewone boterhammen en nog zo wat zogenaamd basisvoedsel alsmede allerhande lekkers van de bakker;-) blijken bij mij dus buikpijnverwekkers. Sinds ik dat – en meer* – weglaat van mijn bord, besef ik pas hoe lang ik last heb gehad van een moeizaam werkend verteringsfabriekje.

‘Onbelast’ en ook nog eens zo’n acht kilo lichter, dans ik nu vrolijk door het leven, zou je zo denken. Maar laat ik nou ontdekken dat ik zonder al die afleiding van een lastig lijf puurder dan puur bij gevoelens kom die onder al die buik-ruis verscholen lagen. Angsten, twijfels, schaamte word ik me scherp bewust. Maar ook de bekende patronen om daarmee te dealen komen mee: terugtrekking, mijn tijd uitzitten en wachten tot het over is… Maar daar doorheen het besef: Ik kan ergens niet meer omheen, maar waaromheen dan? Als een fuik sluit het licht der waarheid zich om mij…
In die staat van zijn heeft die verrekte Borrelia kans gezien mijn huid binnen te dringen. En verder. Mijn aanname is, dat zoiets gebeurt in wisselwerking met de energie van de ‘gastvrouw’ of ‘gastheer’. Ik dus, in mijn geval.

Meteen na de diagnose en eerste behandeling ben ik in conclaaf gegaan met BB, de Brutale Bacterie, op de manier die ik ken vanuit de Voice Dialoguemethode. Ik laat zijn stem aan het woord:
Wat kom je doen, Borrelia Japonica?
‘Ik maak jou duf.’
Waarom?
‘Geen commentaar.’
Wat wil je me zeggen?
‘Ik wou jou in je kuitje pikken.’
Waarom?
‘Omdat je zo afwezig bent. Zoveel laat. Zoveel verdraagt.’
Is dit een schop onder mijn kont, dan?
‘Ik por je op.’
Waartoe?
‘Tot expressie.’
Waarvan?
‘Van emoties. Van voelen. En daarover schrijven. Je wilde toch van ‘ergens iets van vinden’ naar voelen, zei je laatst? Van vinden naar voelen. Kijk ook maar eens in de dikke Beerlandt.’ **
Ik lees. Over ophouden met dromerig zijn en teveel denken. Over expressie geven, doen, handelen, creëren, gestalte geven aan het nieuwe. ‘Vertrouw op je innerlijke goud. Straal,’ zegt ze. ‘Niet aanhaken op wat anderen zeggen en vinden; stoppen met vaagheden en zelfremmerijen…’
Aiai. Ik voel me zeer gekend en aangesproken…
Er komt een nieuwe vraag in me op voor B.B. Borrelia Japonica :
Wat heb jij met duister?
‘Daar voed ik me mee.’
Wat kan ik voor jou doen?
‘Stralen. Via jou kan ik het licht in. Noem mij, noem mij, noem mij. Noem mijn werking in jou.
En geniet ervan.’

Zo is ‘Zij die Heelt’ actief in mij. Al is het maar in deze dialoog met meneer/ mevrouw B. Japonica, waarin ik handel door betekenis te geven aan de inscheping van BB, die duistere passagier die naar het licht wil.

*Ik vaar nu zeer wel met de richtlijnen zoals in De Voedselzandloper van Kris Verburgh, maar dan zonder havermout.
**Christiane Beerlandt, De sleutel tot Zelf-Bevrijding. Psychologische oorsprong van 1100 ziekten.

En nog even iets anders: Aanmelden voor Vrouwencirkel ‘Binnenstebuiten’ – zaterdag 19 september – kan nog!