Enkele voorbeelden van vragen:

  • Je bent nog steeds niet zwanger. Je krijgt het niet meer voor elkaar er ontspannen mee om te gaan. Het is een obsessie aan het worden. Hoe ga je daarmee om? Wat kun je doen of laten en wat valt er voor jou te ontdekken in dit thema?
  • Je weet het niet meer. Je twijfelt hevig of je (nog verder) gebruik wilt maken van de mogelijkheden die het medische circuit te bieden heeft. Hoe kom je tot een besluit dat bij jou past? Waar leg jij de grens?
  • Na twee mislukte ivf-pogingen voel je dat je je verdriet en je angst in je buik aan het vasthouden bent. Je wilt ruimte maken voor een nieuwe zwangerschap. Hoe doe je dat?
  • Je hebt al een kind, maar het lukt niet om opnieuw zwanger te worden. Wat doe je?

“Als het zo moet

Lineke: ‘Omdat het zwanger worden niet wilde vlotten ben ik uiteindelijk bij de artsenij uitgekomen. Ik ben inmiddels 38. Heb ik het te lang uitgesteld? Heb ik mezelf overschat door te blijven hopen op een spontane zwangerschap? De gynaecoloog geeft me een goede kans van slagen om zwanger te worden met ivf. Ik kan slecht over ivf denken. Mijn hoofd stopt. Ik voel angst en weerstand. Er is nog nooit degelijk onderzoek gedaan naar de gevolgen voor kinderen die verwekt zijn met ivf. Wil ik het wel als het zo moet?’ Na een intensief proces koos Lineke om er toch voor te gaan. De eerste ivf-poging slaagde en onlangs is ze bevallen van een tweeling.
Het kan ook anders gaan. Als zaadkwaliteit, eisprongen, puncties en slagingspercentages de boventoon gaan voeren bij het verlangen naar kinderen kan de keuze soms opeens duidelijk zijn. ‘
Mensonterend vond ik het’, aldus Marco ‘Wij stoppen ermee. We hadden graag kinderen gewild, ja, maar ik weiger Monique en mij te laten reduceren tot een stelletje voortplantingsorganen.’ Monique: ‘Voor de omgeving is het stoppen met de ziekenhuisbehandelingen moeilijker te accepteren dan voor ons. Er wordt toch van je verwacht dat je alles probeert. Dat de behandelingen vervreemdend en pijnlijk zijn, belastend voor je relatie en wellicht weinig succesvol, wordt vaak vergeten. Voor ons geen gezin dus. We kiezen voor elkaar.’
Uit ‘Kom we nemen er nog een’© RvR

“Waarom ik?”

‘Waarom ik? vraag je je af. Ja, waarom jij eigenlijk? Wat kun je ermee? (…). Juist het niet krijgen van een kind kan je ergens brengen waar je anders niet gekomen was.
‘Mensen walsen soms ontzettend over hun grenzen been, om maar te kunnen zeggen: ik heb het geprobeerd. (…) Er zit een verleiding in die medische molen, want hij voedt de hoop.(…) Medische onderzoeken zijn zo belastend dat het heel moeilijk is bij jezelf te blijven (…)
‘Ik besefte dat ik op meer terreinen vruchtbaar kon zijn dan alleen via het moederschap. Toen ik vervolgens zwanger werd, was dat een diepe ervaring. Ik voelde ook meteen verbinding met het kind. Maar het ging mis. Ik dacht dat het door mij kwam, het waren afschuwelijke dagen: wat doe ik dat het zo moet gaan? (…) Het hele scala aan emoties moet je doorleven.’
Uit ‘Waarom ik geen?’ ©Onkruid (Lisette Thooft interviewt o.a. RvR)

Je kunt deze en andere artikelen per e-mail aanvragen.
Zie rubriek artikelen

Terug naar Lege buik, lege armen

© Copyright Riet van Rooij - Theme by Pexeto