Een sigaar uit eigen doos

Nagenietend van een sessie die ik deze week gaf, kwam die spreekwoordelijke sigaar in mijn gedachten. Ik zocht de precieze betekenis even op: als je iemand een sigaar uit eigen doos presenteert, bied je hem iets aan dat in feite door hemzelf is betaald…
Zoiets, ja. Dat lijkt er wel op: ik geef mensen altijd iets mee dat ze zelf al in huis hadden. Het komt niet van mij, maar uit hun eigen koker. Ik haal het alleen maar naar boven. Voelbaar, bewust, eigen. Zo ook nu, in deze sessie met M.

misbaksels.. hoe mooi

M.’s thema was het verlangen naar ruimte voor zichzelf. Hoe ze die zou kunnen creëren, zonder anderen tekort te doen. Ze voelde zich gevangen in de opofferingsmodus.
Ze wilde graag een innerlijke reis maken naar een vorig leven – een van de ingangen om de wijsheid van onze ziel wakker te maken. Dus niet zozeer ‘terug naar een vorig leven’ om problemen op te sporen, maar oplossingen. Je stemt af op kwaliteiten die je ziel al eerder heeft opgedaan en die klaarliggen om hier en nu gebruikt te worden.

Ik nodigde M. uit om met haar bewustzijn in te zoomen op een leven dat haar nu iets te zeggen had. Met de stappen die ik aanreik, lukt dat vooralsnog bij iedereen.
Ze ervoer zichzelf als een boerenjongen, vertrouwd met het land. Thuis op de plek waar hij leefde, ingebed in een warm gezin, één met zijn taken. Als volwassen man bouwde hij daarop voort. Hij voelde zich geaard in een bestaan waarin de relatie met de natuur vanzelf sprak. Hij was iemand die de tijd nam voor wat tijd nodig heeft. Autonoom in zijn eenvoud en eigenheid.

Het was M. aan te zien, nog voordat ze me verslag had gedaan van haar reis. Ze straalde een heerlijke rust uit. Verwonderd over deze ‘vondst’. Helder. Bij zichzelf.

Nadat ze verslag heeft gedaan, vraag ik haar om die boer een eigen plek te geven in de kamer. Dan hebben ‘hij’ en ik een gesprek. Het is mooi om mee te krijgen wat deze ‘landman’ haar te bieden heeft. Minder drukte, meer aandacht. Zijn. Dat is waar hij M. aan herinnert. Ze voelt dat vermogen in haar buik. Ze kent het.

Het bijzondere van deze reis naar het-ervaringsveld-van-vorige-levens is, dat M. de energie van die man die ze was, herkent van haar overgrootvader. M. stamt uit een Zeeuws boerengeslacht, als vrouw bepaald ondergeschikt, maar nu krijgt ze vanuit een andere laag van de werkelijkheid een vertrouwd stuk bagage aangereikt, een wijsheid die de beperkingen van geslacht, milieu en traditie overstijgt.

Als het aan M. ligt, is de tijd om in de eerste plaats voor anderen te zorgen voorbij. Het verlangen om veel buiten te zijn leeft op. Ze wil naar de bomen, wandelen, de dijk op… “Ik blijf de helpende hand bieden, “ licht ze toe, “maar meer gedoseerd en vooral: het altruïsme zal niet meer per se leidend zijn ten koste van mijn eigenheid, rust en ruimte. Less is more. Meer gefocust, minder gefragmenteerd.”
Stil en stevig staat ze op. We nemen afscheid. Er heeft een frappante energieverschuiving plaatsgevonden in haar. Zij voelt het, ik zie het.

Ik ben dankbaar dat ik dit soort transformatiefeestjes mag meemaken. Het komt niet van mij wat deze vrouw mee naar huis neemt. We trakteren onszelf als we de rijkdom van onze ziel aanspreken.

Zo heb ik de afgelopen maanden een nettenboetster uit Schotland tegenover me gehad, een verkoper op het Arabisch Schiereiland, een genezer uit Afrika, een Chinese in een rijstveld, een Egyptische op drift, een Wijze Vrouw in Utah en meer. Allemaal met een heldere boodschap voor degeen die hen de ruimte gaf.
Ik ga nog wel een poos door met het begeleiden van deze reizen. Nog tot half oktober voor het last-minute-tarief van € 65,- per sessie.
Zie voor meer info actueel aanbod.

Op de foto: misbaksels op het Waalstrand: hoe mooi imperfectie is…

Inhouden en Afwachten, Moeders en Maandvrouwen, Pittige Pita, Kraai en nog meer

Vanochtend tijdens mijn ochtendritueel kreeg ik een hernieuwd inzicht: me inhouden en afwachten zijn ingebakken bij mij. Het zijn twee eigenschappen die goed van pas kunnen komen, maar die ook heel ondermijnend kunnen zijn. Dat laatste deden ze tot voor kort weer eens langer dan mij lief is. Tjongejonge.
Dat inhouden heb ik van mijn vader, dat afwachten van mijn moeder – hoe ’n dobber zij daar ook aan had, ze deed het eindeloos. Onder meer wachtte ze op de tijd dat zij en mijn vader weer volop samen zouden gaan fietsen. Die tijd kwam niet, want hij overleed ver voor zijn pensioen en zij bleef als 48-jarige weduwe achter met drie flinke dochters en een klein jongetje van zes. Ik was de derde dochter, zestien jaar oud.

In het kader van ‘ontdek aanwijzingen voor jouw levensmissie in wie je vader en moeder zijn’ raad ik je aan om – zo lang ze er nog zijn – je ouders te bevragen over hun leven. Je gaat er zoveel van begrijpen over haar en hem, over jezelf, over het niet-maakbare van het leven. En je compassie bloeit op: voor hen en voor jezelf.
Het resultaat van mijn interview met mijn moeder, opgetekend een aantal jaren voor ze op 92-jarige leeftijd overleed, kun je hier lezen. (Neem er de tijd voor, als je het wilt te lezen; voor hapsnap tussendoor leent dit document zich niet.)

Degenen die mij al langer volgen, weten dat ik al jaren het pad van de 13 Wijze Maandvrouwen bewandel. Dit zijn 13 Oermoeders, ‘Clanmoeders’ uit indiaanse overlevering, die samen de kwaliteiten en talenten van het vrouwelijke vertegenwoordigen. Ik geef er elk jaar een jaartraining over van 13 zaterdagen, van januari tot januari.

N.B. Vanaf september bied ik ook de mogelijkheid van een ‘losse’ wijze vrouwen-ochtend (of middag of avond) aan het begin van elke maand. Ik help je om je af te stemmen op de betreffende maandvrouw, zodat je haar de rest van de maand als inspiratiebron met je mee kunt laten wandelen. Interesse? neem contact op, dan heb je mogelijk inspraak in welk(e) dag(deel) het wordt! Zegt het voort! Details volgen nog.)

In juni is ‘Verhalenvertelster’ de vrouw van de maand. In het kielzog van deze Wijze Vrouw ontmoette ik een deel van mijzelf dat zich aandiende als Pittige Pita. Zo maakte ze zich kenbaar:

Ik ben Pita. Riet kent mij nog niet heel goed. Maar oh, ik ben er al zo lang. Ik wacht mijn tijd af. Ik ben er en blijf, ook al heeft Riet het zo lang al druk met ba-lan-ce-ren, het-juiste-doen, aardig-gevonden-willen-worden, meegaan-met-de-stroom. Dat heeft veel moois gebracht, daar niet van, maar genoeg is genoeg. De tijd is rijp. De tijd is rijp voor mij: Pita de Pittige. Ik zorg ervoor dat ze van binnenuit zegt waar het op staat. Vertrouwend op haar eigen, opgebouwde levenswijsheid en gevoel voor natuurlijke balans. Natuurlijke balans is écht iets anders dan vlees noch vis, tussen twee uitersten de comfortzone kiezen, ingegeven door ideeën en concepten.
Ik ben Pita de Pittige. Ik zeg waar het op staat. Ik ben recht voor mijn raap. Soms kom ik hard over, ja. Maar ik houd mij er niet mee bezig hoe ik overkom. Ik ben aan-we-zig, hier en nu. In contact. En ik zeg wat ik zie, denk, voel.
Met mij kun je vaak zat ook lachen. Omdat ik precies benoem wat er speelt, waar omheen werd gedraaid tot ik er mijn zegje over deed. Bevrijdend lachen. Dat is het effect dat ik vaak heb. Is het niet op de omstanders, dan toch op de brave Riet. Of de Verlegene, of de Verstandigste.
Ik ben Pita de Pittige, geschoold door Riets moeder, die een mond had zonder blad ervoor. Mijn leermeesteres.

Ze heeft me immens geholpen, de afgelopen juni-weken. Met overtuigingen waarmee ik mij inperk, maakt zij korte metten. Ik voel weer ruimte, mijn innerlijk vuur krijgt zuurstof: ik adem vrijuit en heb plezier.
Misschien heb jij ook zo’n ‘subpersoon’ die binnen in je staat te trappelen om uit de kast te mogen? Of eentje die tegen jouw zin zoveel ruimte inneemt, dat je er niet aan ontkomt hem/ haar eens expliciet aan het woord te laten, om zodoende weer in balans te komen? Tip: doe ‘ns een sessie ‘Voice Dialogue’, waarin ik je zo coach, dat je gegarandeerd luistert naar de innerlijke stem(men) die zich roeren. Anderhalf uur ruimte voor je pure natuur, met een flinke boost voor de wijsheid die je in je hebt. (Lees bijvoorbeeld de ‘recensie’ van Gabriëlla, die laatst bij me was en me achteraf deze testimonial stuurde.)

Ik wens je een fijne zomer, met de groeten van het dier dat vandaag opvloog uit mijn krachtdierenverzameling: de Kraai.


Wordt vervolgd.

Wat de LIBEL mij leerde

Hierbij de tweede in een nieuwe serie blogs, waarin ik je de betekenis presenteer van de krachtdieren die ik ontmoet heb. 
Eigenschappen van de libel: Ik ben een primitief insect van 300 miljoen jaar oud en heb me vanaf oertijden tot nu praktisch ongewijzigd gehandhaafd. Ik heb stijf uitgespreide vleugels en een recht, kleurig lijf. Als keizerlibel ben ik blauw. Ik heb enorme, samengestelde ogen, die uit wel 30.000 facetten bestaan. Facetogen geven een uiterst breed zicht op de wereld, ze kunnen waarnemen in alle richtingen en zien bewegingen zeer goed. Zicht is mijn belangrijkste zintuig.
Een gevleugelde strijder ben ik; ik vang mijn prooi tijdens het vliegen. Agressief, met naar voren gerichte poten en krachtige kaken met haakjes. Mijn bouw is volledig aangepast aan deze kwaliteit. Mijn borst kan tegen een stootje.
Ik baken mijn territorium duidelijk af en heb van anderen nagenoeg niks te vrezen. Tijdens het paren vormen we als mannetje en vrouwtje een tandem; we werken nauwgezet samen. Mijn leven begint in het water.

De boodschap van Libel
Door alert naar alle kanten te kijken, je ogen goed te gebruiken, krijg je een heel breed zicht op je mogelijkheden. Blijf kijken, kies je territorium uit en baken het af.
Kijk of er water is om jouw eitjes in te leggen. Verspil geen energie als dat niet zo is.
Wat je van mij kunt leren, is agressie! Ook als het spannend en beladen is voor je, weet dan dat ook jij deze naar-voren-gerichte kracht in je hebt. Ga recht op je doel af, en verover zo een voor een je doelen. Voorwaarts, staccato, duidelijk. Ik help je, niet te vervallen in oude patronen van onzekerheid of angst. Ik adviseer je, geen weigerachtigheid of luiheid van jezelf te accepteren. Ik roep je op om door te gaan met wat je begonnen bent en door te gaan waar je eerder niet verder kwam en terugzakte in iets bekends.
Wat je in je hebt is al eeuwenoud en het mag nu vorm krijgen en gecommuniceerd worden.
Werk samen met (je) partner(s); samen vorm je een enorme power.
Als jij je openstelt, komt het naar je toe.

De valkuil: Pas op voor eenzijdig actief zijn in je hoofd, en voor al te primitieve rechtlijnige agressie. Blijf kijken!

Spindokter

IMG_20160526_152030Op Schiermonnikoog was ik, met zeven vrouwen. Ik gaf een retreat waarin we het medicijnwiel doorliepen. Elk van de vier windrichtingen en de bijbehorende kwaliteiten waren leidraad. Wat een rijke tijd met elkaar! Sharing is quickening. Ieder ging met nieuwe energie en vergezichten naar huis. En de inspiratie kwam zeker niet alleen van ‘wij mensen onder mekaar’ met ‘all our stories’, zoals Eckhart Tolle ons geworstel binnen de menselijke conditie gniffelend noemt. Het eiland, de wind, de dieren, de struiken, bomen, het zand, de zee… ze werkten allemaal mee.

En nog, terug in de stad en het dagelijks leven. Mijn natuurlijke ‘bondgenoten’ zijn er altijd, zoals voor ons allemaal… als we ons ervoor openen en ervoor kiezen een relatie met ze aan te gaan.
Een voorbeeld. Net nog. Ik veeg de gang aan, terwijl er wat actuele zorgen rondbanjeren in mijn hoofd en wat komt daar tevoorschijn? Een spin. Nou wil het geval dat ik op mijn sjamaanse leerweg een tijdlang afgekeken heb hoe een spin leeft, naar zijn aard. ‘Groeien tegen de verdrukking in’ is dé centrale slogan die sindsdien meteen bij mij opplopt als ik een spin ontmoet. Maar er is meer. Dus kom, dacht ik, laat ik de hele boodschap die ik van Spin ontving nog eens opduikelen. Welk ‘medicijn’ (=helende krachten) kreeg ik in de loop van de tijd van ‘dokter Spin’? Hier komt-ie.

De boodschap van Spin

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

“Je bent hier om jouw web te weven, om jouw authentieke vorm te creëren. Gebruik je talenten gerust voor diverse doeleinden. Ook al struikel je op zijn tijd, raak je verstrikt of word je ingesponnen: blijf kijken, bewegen en je draden spinnen.
Jij groeit tegen de verdrukking in. Door de beperking te ervaren van je te krap geworden huid, ontwikkel jij je levendig verder.
Laat oude, benauwde patronen los; durf te vernieuwen. Ook al voel je je kwetsbaar, blijf bewegen.
Wees wie je bent, en voeg desgewenst wat gif (kwaadheid) toe, zodat te verteren is wat je te verhapstukken hebt.
Wissel nieuwe stappen af met wachten. Wees alert aanwezig en je zult merken dat er voedsel komt voor je verdere ontwikkeling.
Eer je verworvenheden, de weg die je hebt afgelegd. Eer de mannelijke energie in jezelf door te blijven ondernemen en eer de mannelijke energie buiten je door samen te werken en elkaar aan te vullen.
Prooi zijn en prooien verslinden: kwaliteiten in één leven.
Leer de duisternis net zo accepteren als het licht. Als we uitstijgen boven onze vooroordelen over hoe dingen ‘zouden moeten’ zijn, beginnen we de dingen te zien zoals ze zijn.
De valkuil
Pas op dat je je niet laat inspinnen door platte, beperkte visie op het leven. Laat je niet verlammen door het gif van de scepsis. Laat je creativiteit niet verslinden door al te jachtig uit te zijn op gewin. Vertrouw op het grote wielweb van de schepping!”

Ik vind het fijn om door te geven om wat ik via mijn krachtdieren ontving en ontdekte. Wijze lessen om me steeds weer te herinneren, zeker als er een exemplaar langskomt! Misschien heb jij er ook wat aan. Ik deel in de komende serie blogs van harte mijn totems/ krachtdieren met je.
• En mocht je behoefte hebben aan een inspiratiedag in de natuur, een dag voor jou zelf, met wat er in je leeft en naar buiten wil?
Zaterdag 17 juni van 10.00 tot 17.00 uur in Ooij bij Nijmegen: Zomers Zichtbaar.
Actuele actie: Kom je samen met een vriendin/ moeder/ dochter/ zus, dan betaalt zij de helft
(€ 40,- ipv € 80,- voor training incl. btw en lunch). Of allebei € 60,-. Of jij geeft haar zo’n dag cadeau… (voor meer info: zie item 3 http://rietvanrooij.nl/agenda-2017)
• Ik heb er superveel zin in om in september opnieuw een meerdaagse retreat op Schiermonnikoog te begeleiden. Ben je nieuwsgierig? Heb je belangstelling? Laat het me – vooralsnog vrijblijvend – weten en kom met je vragen, dan informeer ik je nader.
• Voor een-op-een coaching zijn alle vragen en verlangens die samenhangen met durven zijn wie je werkelijk bent, de schaamte voorbij, het omarmen van je kracht en je kwetsbaarheid, van harte welkom.
Ik werk met de energie van je innerlijke stemmen, met opstellingen in de vier windrichtingen van het medicijnwiel, met innerlijk reizen, de werking van ouders en voorouders als je leraren. Met de betekenis van ongeboren leven en de levens die voorbij zijn. Met de kracht van je innerlijke bestemming.
• Voor vragen en aanmeldingen: rietvrooij@hetnet.nl / (024) 3229722

*In indiaanse talen worden de namen van levende wezens en natuurkrachten met een hoofdletter geschreven. Om het respectabele van hun eigenheid als levensvorm tot uitdrukking te brengen.

Vergelijken, Delen, Vermenigvuldigen… of: van Bomenpraat en Mensenwerk

‘Van mijn wortels moet ik het hebben’, ving een van de vrouwen afgelopen zaterdag op van een boom. Daar had ze een persoonlijke boodschap aan. Ze wist meteen waar dat op sloeg, in een periode met heftige gebeurtenissen, verwarrende veranderingen, de dood zo dichtbij: ‘Van mijn wortels moet ik het hebben, ja. Waar ik vandaan kom, wat ik van mijn ouders meekreeg, dat wat ik in mijn basis heb … dáár heb ik nu wat aan!’

IMG-20170315-Waterwilgklein
Prachtige lentedag gehad, vorige week in de uiterwaarden, met een stel vrouwen. Met regen, wind, loslopende runderen en paarden, de rivier. Met innerlijk vuur, erkende hoop en verlangen. Kwetsbaarheid en kracht. Rijk aan inspiratie vanuit de natuur en elkaar.
We gingen onder andere in conclaaf met een gehavende boom, een waterwilg in volle bloei, voor een derde geveld door de storm van laatst.
Eerst kennismaken. Je benadert de boom nieuwsgierig, als een ander wezen van een bevriend volk – het Staande Volk, zoals de indianen het zeggen. En dan afstemmen, je inleven, openstaan voor wat dit ‘Boomwezen’ overbrengt.

Een ander, die deze boom al zoveel vaker had gezien, zag dit: ‘Wat te zwaar was, heeft ze losgelaten. Lichter en fierder staat ze nu. Ze is haar ballast kwijt.’ En verdomd, hoe sneu de wond er ook uitziet en hoe jammer het ontbreken van zo’n groot stuk van de vertrouwde verschijning ook is… Ze stáát er, mevrouw Waterwilg. Fier. Lichter. En ze laat meer licht door. Een nieuwe balans in deze lente… mooi!

‘Ook al ben je getekend en gehavend, laat maar zien. Laat zijn wat er is, deel het, lééf het,’ kwam bij mij binnen. Wat een opluchting gaf dit. De eerlijkheid van Hoe Het Is. Nu. Zo. Telkens weer. Dat dit nu waar is, wat het ook is. Imperfect zijn, gebreken hebben. En dat dat gezien mag worden, geëerd zelfs, herkend in mijzelf. In onszelf, met onze onrust, twijfels, angsten, onze butsen en deuken, uiterlijk en innerlijk…

Door ons ervoor te openen, er aandacht aan te geven, ervaren we wat we innerlijk weten.
Dat wij, net als een geknakte boom, meer kanten hebben – mooie en mindere. Al die gevoelens en gekkigheden die ons echt maken. Fier in onze kwetsbaarheid. De schaamte van jaloezie voorbij… van vergelijken – en onszelf minder vinden, of meer.
Dat zoeken naar eigenheid met een open hart, en die vinden in onszelf in het delen met elkaar: met mensen, bomen, dieren, dierbaren…

rietpluimenlucht6465
Wat houd ik er toch van om daarmee te werken! Niet alleen buiten, in de natuur, maar onder meer ook via ‘soul dialogue’, waarbij je delen van je wezen ontmoet en aan het woord laat.
Intussen gaf ik de eerste van een serie gratis lentesessies onder de titel: ‘Verken je “ikken” en kom thuis in je Zelf.’

‘Wat een mooie sessie,’ schreef D. ‘En wat een uitwerking. Ik wist het al wel met mijn hoofd – maar dan gebeurt er niet zo veel – maar nu weet ik met heel m’n wezen, dat elk deel van mij er mag zijn. Ik omarm. Ik “heb” nu meer en ben toch lichter…’

Er is nog 1 gratis sessie voice dialogue/ soul dialogue te vergeven; bel 024 3229722 of mail me.

• April doet wat hij wil… ik ook: Ik geef weer een ‘medicijnwandeling’: hoe je op sjamaanse wijze te rade kunt gaan bij ‘Al onze Verwanten’ in de natuur. Een individuele, helende struintocht, met afstemming vooraf en bekrachtiging achteraf.
Datum: in samenspraak gepland, een ochtend of middag van drie uur, in april
Kosten: € 40,-
Vóór 1 april aangemeld betekent korting: € 35,-
Lees meer over ‘medicijn’ in medicijnwandeling en medicijnwiel.

De eerstvolgende vrouwencirkel/ inspiratiedag in de natuur in de vierseizoenencyclus is op zaterdag 17 juni in de Ooij, met als thema: de volheid van de zomer… in jou. Zie agenda.

 

© Copyright Riet van Rooij - Theme by Pexeto